☰ menú
 


Roguemos que mañana

No hay remedio, compañera.

En este país
hasta las hormigas confabulan contra la alegría.

Roguemos que mañana
lluevan sobre nosotros
bestias de amnesia
para quedar, ahora sí, soterrados todos
bajo
           un
                    alud
                              de
                                                  bruma

de la que nunca, oh efímeros, debimos haber salido.

RAFAEL GUTIÉRREZ

hits

1,810,170 lecturas del poema




regresar