☰ men
 
palabra virtual

Romanticismo    
    Editora del fonograma:    
    Alhambra Longman    
por Nuria Espert    

    Este poema forma parte del acervo de la audiovideoteca
    de Palabra Virtual

Adis, ros (gallego)


Adis, ros; adis.fontes,
adis, regatos pequeos;
adis, vista dos meus ollos;
non sei cndo nos veremos.

Mia terra, mia terra,
terra donde me eu crii,
hortia que quero tanto,
figueirias que pranti,

prados, ros, arboredas,
pinares que move o vento,
paxarios piadores,
casia do meu contento,

muo dos castaares,
noites craras de luar,
campanillas trimbadoras
da igrexia do lugar,

amorias das silveiras
que eu lledaba meu amor,
camiios antre o millo,
adis, para sempre adis!

Adis, groria! Adis, contento!
Deixo a casa onde nacn,
deixo a aldea que conoso
por un mundo que non vin!

Deixo amigos por estraos,
deixo a veiga polo mar,
deixo, en fin, Canto ben quero...
Qun pudera no o deixar...!


***

Mais son probe e, mal pecado.,
a mia terra n mia,
que hastra lle dan de prestado
a beira por que camia
que nacu desdichado.

Tovos, pois, que deixar,
hortia que tanto ami,
fogueiria do meu lar,
arborios que pranti,
fontia do cabaar.

Adis, adis, que me vou,
herbias do camposanto
donde meu pai se enterru,
herbias que biqui tanto,
terria que vos criu,

Adis, Virxe da Asuncin,
branca como un serafn:
lvovos no corasn;
peddelle a Dios por min,
mia Virxe da Asuncin.

Xa se oien lonxe, moi lonxe,
as campanas do Pomar;
para min, ai!, coitadio,
nunca mis han de tocar.

Xa se oien lonxe, mis lonxe ...
Cada balada un dolor;
voume soio, sin arnmo ...
Mia terra, adis!, adis!
Adis tamn, queridia !
Adis, por sempre quizis!



De: Cantares gallegos



ROSALA DE CASTRO






regresar